‘Kannick bracht me er na long-covid weer bovenop’

‘In oktober 2020 kreeg ik corona. Ik heb toen vijf weken ziek in bed geleden. Kort daarna ging ik weer aan het werk. Ik begon met vier uur werken per dag, maar zelfs dat was te veel. ‘s Ochtends werkte ik om vervolgens de hele middag te slapen. Ik had geen energie meer, zowel fysiek als mentaal niet. Het werken ging steeds moeizamer. Dit leidde tot paniek bij de organisatie. Hoe kan het dat iemand die nooit ziek is, nu zijn werk niet meer kan uitvoeren?

Geen griepje
Ik ben eerst naar de huisarts gegaan. Die stelde long-covid vast. Omdat ik jong en gezond ben, en altijd ben geweest, verwachtte de huisarts dat het wel zou overgaan en ik vanzelf zou herstellen. We dachten dat het een kwestie van tijd was. Dit was helaas niet het geval. Long-covid is geen griepje: je bent niet na een paar dagen weer beter. Ik werd van het ene op het andere moment een ander persoon. Ik was ontzettend moe en had weinig energie. Ik was al snel zeven kilo spiermassa kwijt en kon bijna niet meer op mijn benen staan. De huisarts heeft mij toen doorverwezen naar een fysiotherapeut.

Woorden zoeken
Los van fysieke inspanning, zoals sporten, kon ik ook niet meer goed nadenken. Een boek lezen bijvoorbeeld, dat ging niet meer. Na het lezen van één bladzijde moest ik weer opnieuw beginnen,
omdat ik niet meer wist wat ik op het begin van de bladzijde had gelezen. Wat ik heel belemmerend vond was dat ik niet meer op woorden kon komen. Soms had ik het zelf niet eens door. Ik kon de gekste dingen zeggen, omdat ik dacht dat ik het juiste woord gebruikte. Zo noemde ik eens steevast een openhaard een bakfiets. In mijn hoofd klopte het wat ik zei. Totdat ik erop gewezen werd. Daar schrok ik van.

Burn-out overeenkomsten
Zowel de huisarts als de fysiotherapeut wisten niet goed wat te doen om mijn situatie te verbeteren. Ze twijfelden nog even of het een burn-out was, omdat de klachten overeen komen. Vanuit de organisatie was de bedrijfsarts erbij betrokken. Die wist het ook niet. Het is nog steeds relatief nieuw en de klachten verschillen per persoon. Het werken werd te veel, er moest iets veranderen. Personeelszaken heeft mij toen gewezen op Kannick. Een organisatie waar werknemers terecht kunnen als hun eerdere fysiotherapie of psychologische begeleiding niet leidden tot herstel.

Multidisciplinair team
In het begin was ik wel sceptisch. Maar omdat verder niemand het wist, ben ik het traject bij Kannick toch ingegaan. Ook een beetje uit wanhoop. Ik was ondertussen al een halfjaar verder waarin niks veranderd was. Een multidisciplinair team stond meteen klaar om mij te ondersteunen. Zowel met een fysiotherapeut als met een psycholoog ging ik aan de slag. Ik zat in een kleine revalidatiegroep, daardoor kregen we alle aandacht. De begeleiders waren kundig en keken goed naar de personen en individuele situaties. De re-integratiedeskundige hielp me met het maken van een plan van aanpak rondom re-integratie.

Intensieve weken
Een van de dingen die belangrijk zijn voor het herstel is rust nemen. Dat vond ik moeilijk. Ik leerde hoe ik mijn leven kon inrichten zodat ik zo min mogelijk last had. Ik wilde het eigenlijk hard aanpakken, knallen, maar dat kon niet. Ik wil altijd doorgaan, dat is mijn valkuil. Ik leerde mijn eigen grenzen aangeven. Een kleine groep medewerkers die mij begeleidden, overlegden alles met elkaar. Iedereen was op de hoogte van de ontwikkelingen binnen mijn proces. Het traject bestond uit drie intensieve weken waarin ik drie keer per week erheen ging. Daarna ging ik er een keer per week heen en dan zijn er nog terugkom momenten. Een onderdeel van het traject is een re-integratieplan schrijven. In dat plan neem je ook pauzes op. Een uur werken is daarna tien minuten pauze. De werkgever is daar ook van op de hoogte, zodat hij weet wat hij kan verwachten.

Meer pauzes
Na ongeveer een maand merkte ik (fysieke) vooruitgang. Toen ben ik weer meer gaan werken. In overleg met mijn werkgever heb ik een aantal taken gedelegeerd. Het advies was ook geen ad-hoc
werkzaamheden meer te doen. Dit gaf mij rust. Op dit moment ben ik weer volledig aan het werk. Ik moet wel in de gaten houden dat ik pauzes neem. Als ik dat niet doe, merk ik dat. Cognitief gaat het dan minder. Na het nemen van een pauze gaat het weer goed. Het traject bij Kannick is nu afgesloten. Mocht ik weer eens terugvallen, dan weet ik dat ik mijn begeleiders kan bellen. Dat geeft wel aan wat voor organisatie het is. Ik ben blij dat ze me ondersteund hebben in mijn herstel.’

 

De foto bij dit verhaal is gefingeerd.